Thought Bubbles

The sun was shining bright, as she sat watching him. Him, with his moon-gray eyes that sparkled when mirth touched them. Him, with a smile so brilliant that put the sun to shame. His honey colored hair shone as the rays fell on them, the curls burning gold. His pointy, elfish ears, held so many secrets that her lips had whispered from back during their mischievous childhood pranks. She met him when she was five, her neighbour’s naughty son. What first blossomed was enmity, which slowly ripened into friendship. As they grew, the bond grew even stronger. Always there for each other, they were the best of friends. Inside jokes, laughter, secrets, pranks, affection and love, their relationship grew.   She watched him now, his long, straight nose that would crinkle when he smiles, as his cheeks sank into those beautiful black holes named dimples. His legs, that would chase her, as they raced along the roads, bickering and shouting, fighting to reach the finish line. His arms...

This is a fairy tale with Angels and Demons, Where the beauty falls for the beast, Where poles kiss each other, As the moon blooms in the East. Hear, the sound of love, As the oceans caress the skies, As the winds ruffle the leaves, With a contented sigh. Here, the souls sing in harmony, Unceasing, night and day alike. The melody flows on beautifully, As the clock continues to strike. Time ceases to exist, As their eyes meet. Lost in each other's depths, The hearts continue to beat.                                      -Pavithra Seshadri Image Courtesy : Google Images

                                                    It was the day of  English viva-voce exam for the final years at school. All of us were frantically practising our speeches on the given topics at the last minute. The fact that the score would count for our public exam adding stress to our tensed minds.  The teacher walked in and took her seat. One by one, she began calling us to present our speeches in the order of our assigned roll numbers.  I remember feeling extremely nervous and unprepared. I sat fidgeting in my seat as I kept reciting my presentation over and over in my head. Shortly, I was called to deliver my speech.  I walked to the front of the classroom, and the teacher asked me to begin, with her pen poised to mark my score on the sheet, and a gentle smile on her face. I drew in a deep breath and face...

இசையின் வழி இதயத்தை ஆளும் இளைய ராஜா அவர்! பண்ணைப்புரத்திலுதித்து பல்லாண்டுகளாய் பண்ணாளும் பேரரசர் பின்னணிக்கணி சேர்த்து பிணிதீர்க்கும் அமுதளித்த பிதாமகன்-அவர் இதயமெனும் கோவிலுதித்த இன்னிசைச் சுடரால்-நம் இதயம் தீண்டி பாட்டாலே பக்தியும்  பாவினூடே புத்தியும் பாங்காயுரைக்கும் பண்பாடகர் வானொலிக்கும் நல்லிசையால் வாடாத வான்புகழ் வாகாகக் கொண்டிட்டார் பாடல்களின் வாயிலாய் பார் ஆண்ட பாட்டரசரே! மருந்தாய், செவிக்கு விருந்தாய் மகிழ்வுந்தில் வழித்துணையாய் மனதில் தங்கிய மெல்லிசை இசைக்கு இசையும் இதயங்களை இவர் இசையால் இசைத்திட்டார் எழுபதுகளில் தொடங்கி-தன் எழுபத்தெட்டளவும்  என்றும் ஆள்பவர் அவரே! தலைமுறைகள் தாண்டி தன்னிசையால் தமிழாண்டார்! தித்திக்கும் தேனிசை திரையில் தந்து திங்கள் போலொளிர்ந்தார்! அன்னக்கிளி முதல் அன்னமூட்டியதும் அவரிசையே! ஆயிரம் படங்கள் -இவ் ஆற்றல் அரசரின் ஆக்கத்தால் மின்னின! அகவை வெறும் எண்ணே அவரருமை அறிந்த அன்புள்ளங்களில் அன்றும் இன்றும் என்றும் அரியாசனம் வீற்றிருக்கும் அரசர்- அவரே இன்னிசை ஈந்து இளைய நிலவாய் இனிதே மிளிரும் இளையராஜா! -பவித்ரா சேஷாத்ரி  Is there someone who ...

Like wind-blown seeds, moving along the skies; Like the grains of sand, pulled along the waves; They wander, unmindful of the time that flies, With each step, slowly leading to their graves.   Still, they forget to pause and live Their eyes staring but never seeing, Forgetting to forget and forgive, These souls, alive, yet never feeling.   Oblivious minds, seeking different destinations Though the journey always ends in death; Losing their dreams to ruthless ambitions, Never realizing, until their last breath.   A task which consumes all their might To keep surviving, until Death calls Hiding behind masks through day and night, Their true faces concealed, until the mask falls.   A day will come when they would finally realize, Their identities, buried deep within Their souls lost in deception and disguise To exist without living, an unforgivable sin.    -Pavithra Seshadri   Image courtesy: Google Im...

The boy flew, the wind in his hair, Tasting the sweet, freedom-filled air. Flapping his wings, he glided through the skies, As the Heavens echoed his joyful cries. And then, she fell upon his sight, The golden beauty clothed in light, So radiant was her profile, That Icarus soared another mile. Icarus soared, higher and yet some more, Rising above, his laughter now a roar, His father, he had long left behind, The warnings had escaped his mind! For he was consumed in love, And he kept rising, higher above, With an impatient flap, he rose, Until he could hold her close. But, no matter how golden she shone, She was fire, down to every bone, In the warmth of her love, his wings began to melt, But he paid no care, for love was all he felt. Wings ablaze, skin on fire, Yet burned brighter, the flame of desire, Her fingers traced patterns along his skin, Purging his soul of sorrow and sin. Feathers lost, he flapped his hands, A vain attempt at one last chance. Icarus spiralled, fal...

நீலஉடை மாதவள்தன் நீண்ட கரங்களில் நீள்இழைகளை ஏந்தி நல்லுயிர்ச்சங்கிலி செய்திட்டாள் பூரிப்பில் ஆழ்த்துமதை பூமியெனவே விளித்திட்டாள் புவியதனுள் பிணைத்திட்டாள் பற்பல உயிர்களையும் பறவைகள் விலங்குகள் பூச்சிகள் தாவரமென பிணைப்புகள் பலப்பலவாம் பின்னிய சங்கிலியில் காலம் மாறியதாலது கருத்தது துருவாலே காற்றில் மண்ணில் கலந்ததாம் மாசதுவும் மரங்கள் வீழ்த்தி மானிடர் வாழ்ந்தனராம் புவியதன் மேனியதும் பொலிவிழந்து போனதுவால் இயற்கையெனும் மாதவளின் இயக்கம்மாறி போயிற்றாம் மானிடச் செல்வங்கள் மாஇடராய் ஆயினராம் பூங்காற்றின் மேனியதை பேரிரைச்சல் கிழித்ததுவாம் சத்தமின்றி சிலஇனங்கள் சிதைந்தும் போயினவாம் மின்னிய விண்மீன்கள் மின்விளக்கின் ஒளியதனால்  மிளிர்வுதனை இழந்து மிகமங்கிப் போயினவாம் சீரிய மாதவளும் சீற்றம் கொண்டிட்டாள் சிறிய மானுடனின் செருக்கதை அழித்திடவே பஞ்சம் பெருவெள்ளம் படரும் நோய்க்கிருமியென பலப்பல துன்பங்கள் பெருகின மாந்தருக்கு தவறுணர்ந்த மானிடரும் தஞ்சம் தேடினராம் மாதவள் பாதம்வீழ்ந்து மன்னிக்கக் கோரினராம் "ஒன்றுபட்டு யாவருமிப்புவி ஓங்கச்செய்தல் வேண்டும் சங்கிலியை சீர்படுத்த சகலரும் முனைதல்வேண்டும் அங்கமா...